Göle Ay Gece Döner

Göle Ay Gece Döner
Cevat Özyurt

(yine sevdiğim şiirleri biriktirdiğim antoloji defterimden...)

dağarcığımdan damlayan buğu
civa ağırlığında düşüp gölgeme
eziyor yaşanmayan sensizlikleri
nasırlarım ele veriyor beni
ilk kirazlar kadar güzel yine de
acılarım, umutlarım
          “vazoya gül koy!
          vazoya gül koy ve
          aynayı kır!”
                    diyor resmin.
yarıda bırakıyorum bu şarkıyı
ay, sessizlikte güzeldir

“ay, sessizlikte güzeldir”
uzun ninnilerin yorduğu annemin
son sözü olmalı bu
hiçbir şeyin anlamı yok; bunun da
annem yatağındaydı ve yoktu
                    bundan öteye
beni ağlarken görmemeliymiş
şöylece indirdiler kirpiklerini
bir çocuk kadar güzeldi yine de
bıraksalar ninni söyleyecektim
          “uzun uzun çam dalları
          ıraktır seher yolları”
ay, devinimdir, yinelenir.

saklı bir şeyler olmalı gecenin defterinde
yağan kardan anlarım
gece devriyelerinin korkulu rüyasından
derde şifa goncadan
bu satırlar olmalı belki de
yokluğunu yaşayışım umutla
bakışlarının durgunlaştığı anda
keman sesinin gerçekliği
          “kalbini yakala,
          kalbini yakala!”
göle ay gece döner.