(Senai Demirci )Seni en çok O anlıyor

Derdini anlatamamaktan yakınıyorsun
Sesini duyuramamak canını yakıyor
Varlığını hiçe sayanlara içerliyorsun
Anlaşılmamak yüreğini kanatıyor
Seni sen söylemeden anlayan bir dostun olsaydı,
ne çok sevinirdin
Yüreğini senin göğsüne koyan Yaratıcın
Yüreğinden geçenleri bildiğini bildiriyor sana
Sen dile getirmesen de içini oyan sızıları,
ruhunu kemiren pişmanlıkları açık bir söz gibi duyuyor
Diyor ki, başkalarından sakladığını bildiğim gibi,
Kendinden sakladıklarını bile biliyorum
Seni en çok O anlıyor
Sesini bir yükseltte öyle konuşalım, demiyor
Bir dilekçe yaz da sonra değerlendirelim, demiyor”